Nieuws

Hoe het Charter van Venetië voor problemen zorgt

Het belangrijkste internationale verdrag van de erfgoedsector is in 1964 in Venetië tot stand gekomen. In dit Charter van Venetië staat in 16 artikelen beschreven hoe de mensheid om dient gaan met haar erfgoed. Dit akkoord dient tot vandaag de dag als hét leidraad voor een ieder die werkt in de monumentenzorg.

De meeste van de artikelen in dit verdrag zijn nogal vanzelfsprekend:
Artikel twee: voor het behoud en de restauratie van monumenten dient een beroep te worden gedaan op alle wetenschappelijke en technische kennis, die kan bijdragen aan het bestuderen en veiligstellen van het cultureel erfgoed.
Artikel vier: het behoud van monumenten vereist op de eerste plaats regelmatig onderhoud.

Twee artikelen zorgen echter voor grote kopzorgen:
Artikel negen: elke om esthetische of technische redenen als onvermijdelijk erkende aanvulling moet de architectonische compositie respecteren en een eigentijds karakter dragen.
Artikel twaalf: de onderdelen die de verdwenen gedeelten moeten vervangen dienen op harmonieuze wijze in het geheel opgenomen te worden. Deze moeten echter duidelijk van de originele gedeelten te onderscheiden zijn zodat er geen vervalsing optreedt van de artistieke en historische informatie.

Samengevat: elke aanvulling moet het al bestaande respecteren en harmonieus passen in het  monument, maar het moet ook een eigentijds karakter hebben en te onderscheiden zijn van het authentieke monument. Bij het vaststellen van deze artikelen hadden de opstellers kunnen vermoeden dat deze begrippen tegenstrijdig zijn, en totaal verschillend geïnterpreteerd kunnen worden. Sinds 1964 hebben ze dan ook al honderden malen tot hoogoplopende discussies tussen architecten en monumentenzorgers geleid.

Lees verder

Bron: 
Categorieën: 
Dossiers: 
Procesfase: 
Voorbereiding, Uitwerking, Uitvoering/Realisatie, Regelgeving, Beheer/Onderhoud
Doelgroep: 
Opdrachtgever, Inspecteur, Architect, Adviseur BWT, Architect/ontwerper, Beleidsmedewerker, Gemeentebestuurder, Gebouwbeheerder