Nieuws
Wido Quist

Franse witte kalksteen

Tot halverwege de negentiende eeuw was men voor transport van bouwmaterialen vooral op beken en rivieren aangewezen. Dat veranderde drastisch na de aanleg van kanalen en spoorwegen. Daardoor werd het mogelijk om uit voorheen in Nederland onbekende groeven natuursteen te importeren.

Zowel bij nieuwbouwprojecten als bij restauraties werd daarna veel gebruik gemaakt van witte kalksteen uit Frankrijk. Het aantal soorten, typen en kwaliteiten, dat zo beschikbaar kwam, was ongekend. Wist men echter wat men gebruikte? Ten opzichte van de vaklui uit de nabijheid van de groeve, hadden gebruikers elders, die het aanvankelijk heeft moeten duizelen bij het horen van de vele namen van deze producten, een behoorlijke achterstand. Een achterstand die eerst na verloop van tijd enigszins ingelopen kon worden, nadat er ervaring was opgedaan. Voor Nederlanders waren ook publicaties die na verloop van tijd in het Nederlands verschenen daarbij van groot belang.

In het kader van promotieonderzoek naar de vervanging van witte Belgische steen werd een globaal overzicht opgesteld van de Franse kalkstenen. Ook werden de verschillende classificatiesystemen, die in het verleden gebruikt werden om de kwaliteit van de stenen aan te duiden, onderzocht en werd de wijze waarop deze ontstonden herleid. Zoals uit dit artikel blijkt, hebben type- of kwaliteitsaanduidingen aanvankelijk de keuze voor steensoorten voor toepassing in Nederland niet gemakkelijker gemaakt. Zelfs de classificatiesystemen met een cijfer voor duurzaamheid of bewerking als classificatie, zoals die vanaf ongeveer 1920 hun intrede deden, hebben waarschijnlijk tot veel verwarring geleid. Normalisatie van die aanduidingen lag toen immers nog ver in het verschiet.

  

Bron: 
Praktijkreeks Cultureel Erfgoed
Dossiers: